به گزارش مفدا آبادان، در تقویم ما ۳۱ اردیبهشت به عنوان روز اهدا عضو با هدف آگاهی بخشی درخصوص این پدیده، نامگذاری شده است. در راستای پیشبرد این هدف انسانی ارزشمند، با استاد نجف نوری زاده، مدیرامور هیئت علمی این دانشگاه مصاحبه ای صورت گرفت. در ادامه توجه شما را به مطالب مطرح شده در این گفتگو جلب می نمایم.
نوری زاده بیان داشت: از دوران دانشجویی خود با اهمیت اهدا عضو و امکان دریافت کارت عضویت آشنا شده و از همان سالها رضایت خود را برای این مهم ثبت نموده و کارت اهدا عضو تهیه کرده است.
این عضو هیئت علمی اذعان داشت که همه ماافرادی را دیده یا درمورد آن شنیده ایم، که مثلا بخاطر مشکلات کلیوی سالها زندگی سختی داشته است و وجود انسان با گذشتی که عزیزانش اجازه اهدا اعضای بدن وی را داده اند، مصائب فردی و خانوادگی آن شخص کاسته شده است.
نوری زاده اشاره کرد در اطرافیان ایشان اهدا عضو یک مسئله جاافتاده است. وی در پاسخ به این سوال که چطور خود را برای چنین کاری قانع نمود می گوید، این جسم بی جان بعد از مرگ قرار است منبع تغذیه حشرات شود، وقتی ما شرایطی را می بینیم که فرد دچار مرگ مغزی شده و هیچ راهی برای برگشت به زندگی ندارد، چیزی بهتر از این نیست که این رفتن با زندگی بخشی به افراد دیگر همراه باشد.
وی افزود: توجه داشته باشید که مرگ مغزی با کما متفاوت است، احتمال بازگشت به زندگی در خصوص کسی که در کما بسر می برد وجود دارد، ولی انسانی که دچار مرگ مغزی شده احتمال برگشتش صفر است و شاید نگرانی برخی از افراد در این خصوص به عدم آگاهی از مرگ مغزی برمیگردد. البته که انسان هرگز از رحمت الهی ناامید نمی شود ولی لازم است اصول زندگی را بپذیریم. بازگشت فردی که دچار مرگ مغزی شده به زندگی مثل این است که ادعا کنیم شب و روز باهم جابجا می شود. قطعا چنین امری در زندگی واقعی اتفاق نخواهد افتاد.
ایشان در ادامه گفت: با اینکه برای تهیه کارت اهدا عضو در شرایطی نبودم که با خانواده مشورت کنم ولی یقین دارم که خانواده من نیز در این خصوص با من هم عقیده هستند و کلا در منطقه مسکونی ما این امر انسانی و معنوی موضوعی پذیرفته شده است. شاید برخی افراد معتقدند که جسم بی جان باید بدون هیچ آسیبی دفن شود ولی اگر اطلاع داشته باشند که این ازخود گذشتگی، کمک بزرگی است به انسان های دیگری که هنوز امکان زیستن برای آنها فراهم می باشد، حتما راحت تر با این موضوع کنار می آیند.
وی مجدد تاکید نمود: اهدا عضو پیوند بین  مرگ و زندگی است. آگاه سازی علمی عموم در خصوص شخصی که دچار مرگ مغزی شده، بسیار حائز اهمیت است. افراد باید بدانند که مرگ مغزی با فرد فوت شده تفاوت چندانی ندارد. لازم است بپذیریم که این فرد هرچند برای ما عزیز است ولی قرار نیست به زندگی برگردد و اجازه اهدا عضو از سوی ما به معنای این است که به افرادی که هنوز حق حیات از آنها سلب نشده، اجازه زندگی بیشتر داده ایم.